Iris germanica - Ίρις η γερμανική

Κατάπολα - Katapola
06/03/2006

Πολυετές φυτό με ισχυρό βλαστό που φτάνει το 1 μέτρο. Άνθη μεγάλα, μέχρι 10εκ., κυανά-ιώδη με κίτρινες ραβδώσεις στο κέντρο σε λευκό φόντο. Στην Αμοργό βρίσκεται συνήθως σε ελαιώνες, ενώ καλλιεργείται και σαν καλλωπιστικό. Σύμφωνα με τον Γιώργο Σφήκα θεωρείται «φυτό άγνωστης καταγωγής, πιθανώς ιθαγενές της Ανατολικής Μεσογείου».

Κατάπολα - Katapola
31/03/2006

Gynandriris sisyrinchium - ίριδα

Χώρα - Chora
30/03/2006

Μία από τις μικρές ίριδες, της οποίας το όνομα «σισυρίγχιο» προέρχεται από τον Θεόφραστο, προφανώς από την μεμβρανώδη σπάθη της, αφού στα αρχαία ελληνικά «σίσυρνα» ονομαζόταν ο δερμάτινος χιτώνας.

Είναι φυτό βολβόριζο, πολυετές με άνθη μέχρι 5εκ., γαλάζια με λευκή κηλίδα με ιώδη στίγματα. Βλαστοί όρθιοι με 1-6 άνθη. Στην Αμοργό έχει ευρεία κατανομή και φυτρώνει σε πετρώδεις εκτάσεις, φρυγανότοπους, αγρούς, άγονα και δύσκολα εδάφη.

Πηγές:
* Βαγγέλη Παπιομύτογλου «Αγριολούλουδα της Ελλάδας», εκδόσεις Mediterraneo, Ρέθυμνο 2006.
* Βαγγέλη Παπιομύτογλου «Αγριολούλουδα της Κρήτης», εκδόσεις Mediterraneo, Ρέθυμνο 2006.

Χώρα - Chora
30/03/2006

Αρκεσίνη - Κάτω Μεριά
Arkesini - Kato Meria
23/03/2006

Gladiolus italicus / Γλαδίολος ο ιταλικός (τσαλαπετεινός)

Λαγκάδα, 19/04/2005

Ο άγριος γλαδίολος (Gladiolus italicus - Γλαδίολος ο ιταλικός) ονομάζεται στην Αμοργό «τσαλαπετεινός», επειδή το άνθος του κινείται από τον αέρα σαν το λοφίο του τσαλαπετεινού, ένα πουλί που από την άνοιξη έρχεται και φωλιάζει στο νησί. Είναι βολβώδες φυτό, με ισχυρό βλαστό που φτάνει σε ύψος και τα 80 εκατοστά. Ανθίζει σε καλλιεργημένα ή παλιά χωράφια, σε λιβάδια και ελαιώνες, από τα μέσα Μαρτίου. Στην Αμοργό σχηματίζει μεγάλα κόκκινα χαλιά σε ακαλλιέργητα χωράφια στην Χώρα και την Κάτω Μεριά, όπως φαίνεται και στην κάτω φωτογραφία.

Βρούτση - Κάτω Μεριά, 16/04/2006

Romulea bulbocodium - Ρωμουλέα η βολβώδης

Αιγιάλη, 27/02/2005
φωτογραφία Πάνος Ψυχογιός

Βολβώδες φυτό. Άνθη μέχρι 3 εκ. διάμετρο. Σε πετρώδεις τοποθεσίες και φρυγανότοπους. Άνθιση ανοιξιάτικη, από Φεβρουάριο και μετά...
.

Crocus laevigatus- Κρόκος ο λείος

Πύργος του Γιαννούλα - Χώρα
16/12/2005

Ενδημικός της Ελλάδας ο Crocus laevigatus (Κρόκος ο λείος) είναι αρκετά διεσπαρμένος στην νότια Ελλάδα, από την Στερεά και τα νησιά μέχρι την Κρήτη. Τον διακρίνουμε από τις τρεις ιώδεις γραμμές που έχει εξωτερικά, από τους λευκούς ανθήρες και από την ανοιχτόχρωμη ρίγα που έχουν τα φύλλα του, τα οποία αναπτύσσονται κατά την άνθηση.

Ανθίζει το φθινόπωρο, από τον Νοέμβριο μέχρι το Ιανουάριο, σε πετρώδεις τοποθεσίες, δάση και πρανή, στην μέση ορεινή ζώνη. Τα άνθη του είναι λευκά και σπανιότερα ελαφρώς μόβ.

Οι κρόκοι των φωτογραφιών μοιάζουν με τον ενδημικό της Πελοποννήσου Crocus niveus (Κρόκος ο χιονώδης), ο οποίος συνήθως έχει τα τρία εξωτερικά τέπαλα με μιια κυανή απόχρωση αλλά ξεχωρίζει από τον laevigatus από τους κίτρινους ανθήρες του.

Πηγές:
* Βαγγέλη Παπιομύτογλου «Αγριολούλουδα της Ελλάδας», εκδόσεις Mediterraneo, Ρέθυμνο 2006.
* Γιώργου Σφήκα «Αγριολούλουδα της Κρήτης», εκδ. Ευσταθιάδης, Αθήνα 1999.

Καμίνια - Χώρα, 08/12/2005