Kickxia spuria subsp. integrifolia

Η Kickxia spuria subsp. integrifolia [(Brot.) R. Fern. 1971] είναι μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα, στην οποία φύεται μόνον αυτό το υποείδος.

Στην Αμοργό αναφέρεται από τα Κατάπολα και τον Όρμο Αιγιάλης. Στις άλλες Κυκλάδες από την Νάξο και κυρίως από την Άνδρο.

Βιότοπος: χωματόδρομοι, ξηρά λιβάδια, χωράφια, άκρες δρόμων σε υψόμετρα 0-600 μ.

Ετήσιο είδος. Ολόκληρο το φυτό καλύπτεται με αδενώδεις τρίχες.

Άνθη μοναχικά στις μασχάλες φύλλων, με τριγωνικά δόντια.

Άνθιση: Μάιος - Σεπτέμβριος.

Ετυμολογία:

Kickxia < γένος αφιερωμένο στον Βέλγο βοτανικό Jean Kickx (1775-1831), συγγραφέα της Flora Bruxellensis (1812)

spuria = νόθα, ψευδής.

integrifolia < ínteger (λατιν.) ακέραιο, ολόκληρο + folium (λατιν.) φύλλο.

Lathyrus cicera

23-03-2013

Ο Lathyrus cicera L. 1753, είναι φυτό της Ανατολικής Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Μονοετές φυτό 20-50 εκ. Βλαστός 15-50 cm, συχνά διακλαδισμένος από την βάση.
Φύλλα με 1-2 ζεύγη γραμμοειδών φυλλαρίων και έλικες τρισχιδείς. Παράφυλλα γραμμοειδή.
Βιότοπος: αραιοί θαμνώνες, ξηρά λιβάδια, αγροί, ελαιώνες, αμπελώνες, σε υψόμετρα 0-800 μ. και περιστασιακά στην Κρήτη 1300 μ. και στην ηπειρωτική χώρα 1900 μ.
Άνθη ανά ένα, πορφυρά.
Ανθίζει Μάρτιο - Μάιο.

Ετυμολογία:
Lathyrus > λάθυρος (λαθούρι).
cicera = λατινικό όνομα του λάθυρου (λαθουριού).

Medicago littoralis

06-04-2013

Το Medicago littoralis Loisel. 1810, είναι φυτό της Ανατολικής Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας, με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.
Βιότοπος Αμμώδεις και χαλικώδεις παραλίες και περιστασιακά σε φρύγανα.
Μονοετές ή διετές φυτό, 10-30 εκ., απλωτό, τριχωτό η χνουδωτό.
Φυλλάρια αντωοειδή-σφηνοειδή.
Άνθη κίτρινα, ανά 2-4.
Χέδρωπας λείος, δισκοειδής, χωρίς αγκάθια ή με αραιά αγκάθια,
Ανθίζει Απρίλιο - Ιούνιο.

Ετυμολογία:
Medicago >  > Media (η Μηδία) ιστορική γεωγραφική περιοχή του σημερινού Ιράν, νότια της Κασπίας = Μηδική.
littoralis > litus παραλία, ακτογραμμή ==> αναφορά στον περιβάλλον ανάπτυξης.

Geropogon hybridus

Όρμος Αιγιάλης
Κλικ στην φωτογραφία για μεγέθυνση

Ο Geropogon hybridus, (L.) Sch.Bip. 1850, είναι μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.
Βιότοπος: ελαιώνες, ακαλλιέργητα χωράφια, αμμώδεις ακτές, φρύγανα, βραχώδεις πλαγιές σε υψόμετρα 0-1100 μ.
Συνώνυμο: Tragopogon hybridus L.
Το γένος Geropogon είναι μονοτυπικό, δηλαδή με ένα φυτό, συγγενικό με το γένος Tragopogon.
Ο Γεροπώγων ο υβριδικός είναι ετήσιο φυτό με βλαστό λεπτό, λείο, ύψους 10-40 εκ.
Φύλλα περίβλαστα γραμμοειδή-λογχοειδή, οξύληκτα. Κεφάλια με 5-8 βράκτια τουλάχιστον διπλάσια από τα ισάριθμα, ανοιχτορόδινα ανθίδια. Η συνολική εικόνα του άνθους μοιάζει με άστρο.
Άνθιση: τέλος Μαρτίου - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:
Geropogon > γέρων + πώγων ==> από το πάππο που θυμίζει γενειάδα γέρου = Γεροπώγων.
hybridus >  > hibritus, a, um & ibridus, a, um (λατιν.) υβρίδιο = υβριδικός.
Tragopogon >  > τράγος + πώγων ==> από την μορφή του πάππου = Τραγοπώγων (αρχαίο όνομα από τον Διοσκουρίδη).

Eruca vesicaria

Όρμος ΑΙγιάλης 26/03/2007

Securigera parviflora

Όρμος Αιγιάλης 26/03/2007

Η Securigera parviflora [(Desv.) Lassen] είναι φυτό της Ανατολικής Μεσογείου με εξάπλωση κυρίως στην περιοχή του Αιγαίου.

Στην Αμοργό είναι συχνή. Στις Κυκλάδες φύεται σε λίγα νησιά ακόμη (Ίος, Τήνος, Άνδρος).

Βιότοπος: παράκτια ενδιαιτήματα, ελαιώνες, φαράγγια, φρύγανα, εποχιακά υγρές θέσεις σε υψόμετρα 0-700 μ.

Ετήσιο φυτό, συνήθως διακλαδισμένο από την βάση.

Άνθη ρόδινα ή κίτρινα.

Άνθιση: τέλη Μαρτίου - Μάιος.

Ετυμολογία:

Securigera < securis τσεκούρι, πέλεκυς + gero φέρω, ενεργώ ==> από το σχήμα των καρπών.

parviflora < párvus μικρός + flos floris άνθος = μικρανθής.

Spergularia marina

Ηρακλειά 20-02-2008

φωτογραφία Γιάννης Γαβαλάς

Η Spergularia marina [(L.) Besser 1843] είναι ευρωμεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.

Συχνό στην Αμοργό και τις Κυκλάδες.

Βιότοπος: Παραθαλάσσια ενδιαιτήματα.

Ετήσιο και περιστασιακά πολυετές είδος.

Άνθιση: Απρίλιος - Ιούλιος.

Ετυμολογία:

Spergularia < Spergula < spargeo εξαπλώνω, διασκορπίζω == αναφορά στην ικανότητα των φυτών αυτού του γένους να παράγουν πολλούς μικρούς σπόρους που διασκορπίζονται εύκολα.

marina <  mare θάλασσα = παραθαλάσσια.

Cynodon dactylon

Ηρακλειά 19-06-2008
photo Γιάννης Γαβαλάς

Frankenia hirsuta

Η Frankenia hirsuta L. 1753 είναι φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας, με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα, εκτός της βόρειας χώρας.
Βιότοπος: παράκτιοι οικότοποι, σε βραχώδεις και αμμώδεις θέσεις σε υψόμετρα 0-50 μ.
Πολυετές φυτό, πυκνά χνουδωτό, ύψους έως 40 εκ., διακλαδισμένο.
Βλαστοί με πυκνές μικρές λευκές τρίχες.
Φύλλα αντωοειδή ή προμήκη-σπατουλοειδή, 2-8 χιλ.
Άνθη σε ακραίους βότρεις, συνήθως λευκά ή ανοιχτοπόρφυρα.
Άνθιση Απρίλιο - Ιούλιο.

Ετυμολογία:
Frankenia > γένος αφιερωμένο στον Σουηδό βοτανικό John Frankenius (1590-1661).
hirsuta > irsuto τριχωτός ==> με πυκνό, δασύ τρίχωμα = δασύτριχη...

Chrozophora tinctoria

Ηρακλειά 09/08/2008

photo (c) Γιάννης Γαβαλάς

Πρώτη αναφορά από την Ηρακλειά. Στην Αμοργό αναφέρεται από την Χώρα, τα Κατάπολα και τον Όρμο της Αιγιάλης. Αναφέρεται επίσης από την Σχινούσα.

Η Chrozophora tinctoria (=βαφική) είναι μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.

Ηρακλειά 23/07/2013

photo (c) Γιάννης Γαβαλάς

Θολάρι στην Αιγιάλη

Όρμος Αιγιάλης, 02/10/2007

Τα αρχαιολογικά μνημεία προσφέρουν την αχλύ των μύθων και των παραδόσεων στο ανθρωπογενές περιβάλλον της Αμοργού. Τα θολάρια (όπως ονομάστηκαν στη νεότερη περίοδο) είναι τάφοι της ρωμαϊκής περιόδου. Επισημαίνεται ότι η μορφή τους είναι ίδια με τα ξωκλήσια που υπάρχουν διάσπαρτα σε όλο το νησί. Θολάρια πολλά υπήρχαν στα Κατάπολα, όπως αναφέρουν ξένοι περιηγητές. Στην Αιγιάλη όμως ένα ολόκληρο χωριό ονομάστηκε Θολάρια, από τα πολλά κτίσματα που υπήρχαν εκεί.

Narcissus tazetta subsp. italicus

ελαιώνας, Αιγιάλης, 13/12/2005

Ο Narcissus tazetta subsp. italicus [(Ker Gawl.) Baker 1888] είναι μεσογειακό φυτό.

Τοπικό όνομα στην Αμοργό: μαρτακούδι.

Λαϊκά ονόματα στην Ελλάδα: μανουσάκι (Κρήτη, Ζάκυνθος), βούτσινο (Μεσολόγγι), ίτσο (Λαμία), τσαμπάκι, ζαμπάκι...

Ιδιαίτερα δημοφιλές φυτό για τα άνθη και το άρωμά τους, καλλιεργείται από την αρχαιότητα.

Είναι βολβώδες φυτό. Βλαστός ισχυρός, κυλινδρικός και φύλλα γλαυκά, γωνιώδη στη ράχη με μήκος ίσο μ’ αυτό του βλαστού. Περιάνθιο λευκό, διαμέτρου 3-4εκ. με εσωτερική στεφάνη κίτρινη, ύψους μέχρι 5χιλ. Άνθη πολύ αρωματικά μέχρι 12 κατανεύοντα.

Βιότοπος: ελαιώνες, θαμνώδεις περιοχές, φρυγανότοποι.

Άνθιση: χειμωνιάτικη, από τις αρχές Δεκεμβρίου.

Ετυμολογία:

Narcissus < νάρκισσος, όνομα φυτού από το νεολιθικό υπόστρωμα της ελληνικής γλώσσας. Ο Πλίνιος παρετυμολογεί από την «νάρκη» (λατ. narce) λόγω του μεθυστικού αρώματος των ανθέων. Νάρκισσος: μυθολογικός πανέμορφος νέος που πέθανε στον Ελικώνα της Βοιωτίας μένοντας να θαυμάζει το πρόσωπό του στο νερό μιας πηγής.

tazetta < tazza, δημοφιλές κύπελλο στην Βόρεια Ιταλία, το σχήμα του οποίου μοιάζει με την παραστεφάνη του άνθους. 

Μια συστάδα από μαρτακούδια με φόντο την Λαγκάδα
13/12/2005

Νάρκισσοι και μανδραγόρες στην βάση μιας ελιάς

ελαιώνας Αιγιάλης, 13/12/2005

.

Cakile maritima

Φοινικιές 16/11/2009

Το Cakile maritima (Scop. 1772) είναι ευρωμεσογειακό φυτό με μεγάλη εξάπλωση στην Ελλάδα.

Βιότοπος: παραλίες με άμμο ή βότσαλα σε υψόμετρα 0- 100 μ.

Ετήσιο ή διετές φυτό, ελαφρά χυμώδες, μέτρια διακλαδισμένο.

Καρποί κεράτια.

Άνθη με πέταλα σε απαλό λιλά-μοβ.

Άνθιση: Μάρτιος - Σεπτέμβριος.

Ετυμολογία:

Cakile < Kakeleh το όνομα του φυτού στα αραβικά.

maritima < mare θάλασσα= παραθαλάσσια.

 

Erodium gruinum

Αιγιάλη 27/03/2007 Aegiali

Silene colorata

Αιγιάλη 26/03/2007 Aegiali

Galerida cristata κορυδαλλός

Όρμος Αιγιάλης 23/11/2007 Aegiali (Ormos)

Ο κορυδαλλός (Galerida cristata), που το κοινό του όνομα είναι «κατσουλιέρης», στην Αμοργό λέγεται «τρουτσουλίτης». Ξεχωρίζει από το αρκετά μακρύ και ανασηκωμένο λοφίο του. Μόνιμος κάτοικος Αμοργού, όπως ο εικονιζόμενος που κάνει το αμμόλουτρό του.

Phylloscopus trochilus θαμνοφυλλοσκόπος

Όρμος Αιγιάλης 29/09/2007 Aegiali (Ormos)

Ο θαμνοφυλλοσκόπος (Phylloscopus trochilus) είναι κοινός στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης, όπου και αναπαράγεται. Είναι άφθονος και στην Ελλάδα άνοιξη και φθινόπωρο που μεταναστεύει. Ο θαμνοφυλλοσκόπος της φωτογραφίας τσιμπολογάει ένα μάραθο στην παραλία της Αιγιάλης.

Erodium gruinum

Petrorhagia dubia

Όρμος Αιγιάλης 26/03/2007i

Η Πετροραγία η αμφίβολη [Petrorhagia dubia (Raf.) G.López & Romo 1988] είναι μεσογειακό φυτό, με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Συνώνυμο: Petrorhagia velutina (Guss.) P.W. Ball & Heywood.
Βιότοπος: πετρώδεις τοποθεσίες, χέρσα χωράφια, ελαιώνες, παράκτια ενδιαιτήματα  σε υψόμετρα 0-1200 (-1800) μ.
Μονοετές φυτό με βλαστό ψηλό, 10-40 εκ., χνουδωτό.
Φύλλα μικρά, γραμμοειδή.
Κάλυκας ωοειδής με πλατιά λέπια και πέταλα ανοιχτορόδινα, δίλοβα, με σκούρες νευρώσεις
Ανθίζει Μάρτιο - Ιούνιο.

Ετυμολογία:
Petrorhagia > πέτρα + ραγή (ελληνιστική: ραγάς, ραγάδος) ρωγμή, ρήγμα, σχισμή ==> αναφορά   στο περιβάλλον ανάπτυξης τέτοιων φυτών, στις ρωγμές των πετρωμάτων και στα διάκενα ανάμεσα στις πέτρες = Πετροραγία.
dúbius, a, um = αμφίβολη, αβέβαιη.
velútinus, a, um > από την γαλλική λέξη velu βελούδο = βελούδινη.

Geropogon hybridus

Όρμος Αιγιάλης, 26/03/2007

Ο Geropogon hybridus, (L.) Sch.Bip. 1850, είναι μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα.
Βιότοπος: ελαιώνες, ακαλλιέργητα χωράφια, αμμώδεις ακτές, φρύγανα, βραχώδεις πλαγιές σε υψόμετρα 0-1100 μ.
Συνώνυμο: Tragopogon hybridus L.
Το γένος Geropogon είναι μονοτυπικό, δηλαδή με ένα φυτό, συγγενικό με το γένος Tragopogon.
Ο Γεροπώγων ο υβριδικός είναι ετήσιο φυτό με βλαστό λεπτό, λείο, ύψους 10-40 εκ.
Φύλλα περίβλαστα γραμμοειδή-λογχοειδή, οξύληκτα. Κεφάλια με 5-8 βράκτια τουλάχιστον διπλάσια από τα ισάριθμα, ανοιχτορόδινα ανθίδια. Η συνολική εικόνα του άνθους μοιάζει με άστρο.
Άνθιση: τέλος Μαρτίου - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:
Geropogon > γέρων + πώγων ==> από το πάππο που θυμίζει γενειάδα γέρου = Γεροπώγων.
hybridus >  > hibritus, a, um & ibridus, a, um (λατιν.) υβρίδιο = υβριδικός.
Tragopogon >  > τράγος + πώγων ==> από την μορφή του πάππου = Τραγοπώγων (αρχαίο όνομα από τον Διοσκουρίδη).