Linaria triphylla

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Linaria triphylla [(L.) Mill. 1768] είναι φυτό μεσογειακό. Στην Ελλάδα φύεται στην νότια χώρα, από το Ιόνιο μέχρι την Ρόδο και την Κρήτη. Συχνή στις Κεντρικές Κυκλάδες. Στην Αμοργό αναφέρεται από τον Ποταμό.

Βιότοπος: αγροί, παρυφές καλλιεργειών, ελαιώνες, σε υψόμετρα μέχρι 700 μ.

Μονοετές, λείο, γλαυκοπράσινο φυτό με 1 ή περισσότερα ανθοφόρα στελέχη, 10-60 εκ.

Φύλλα σε σπονδύλους των 3 ή εναλλασσόμενα, αντωοειδή, σαρκώδη, αμβλέα.

Ταξιανθία πυκνή. Άνθη με στεφάνη δίχειλη, κίτρινη ή ιώδη, που καταλήγει σε οξύληκτο πλήκτρο στρεφόμενο προς τα κάτω, και κίτρινο φάρυγγα.

Ανθίζει Φεβρουάριο  - Μάρτιο.

Ετυμολογία:
Linaria < λίνον ==> επειδή έχει ίδια φύλλα με το λίνον = Λιναρία.
triphylla < τρι* + φύλλο = τρίφυλλη. 

Linaria chalepensis

φωτογραφία Νίκος Νικητίδης

Η Linaria chalepensis [(L.) Mill. 1768] είναι ευρωμεσογειακό φυτό, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα. Στην Αμοργό αναφέρεται από την περιοχή των Καταπόλων.

Βιότοπος: αγροί, ελαιώνες, περιστασιακά σε φρύγανα και δάση,  σε υψόμετρα 0-800 μ.

Ετήσιο φυτό με λεπτό βλαστό, ύψους 15-40 εκ. και στενά ελλειπτικά φύλλα, της βάσης γραμμικά-ελλειπτικά.

Άνθη λευκά κρεμ.

Ανθίζει από τα μέσα Μαρτίου.

Ετυμολογία:
Linaria < λίνον + -αρια ==> επειδή έχει ίδια φύλλα με το λίνον.
chalepensis < Haleb - Aleppo, το Χαλέπι πόλη της Συρίας. 

Cymbalaria muralis

φωτογραφία Βαγγέλης Παπιομύτογλου

Η Cymbalaria muralis  (G. Gaertn. & al., 1800) θεωρείται ότι αυτοφύεται στην περιοχή των Νότιων Άλπεων και στα Δυτικά Βαλκάνια και ότι στην Ελλάδα είναι επιγενές φυτό που έχει εγκατασταθεί στο μεγαλύτερο τμήμα της χώρας. Στην Αμοργό αναφέρεται από τον οικισμό των Καταπόλων.
Βιότοπος: τοίχοι σε πόλεις και χωριά, συχνά σε κάστρα και εκκλησίες, σε υψόμετρα 0-600 μ.
Άνθιση: Απρίλιος - Ιούνιος.
Συνώνυμο: Linaria cymbalaria [(L.) Mill.]
Ετυμολογία:
Cymbalaria < κύμβαλο ==> από το σχήμα των φύλλων
muralis < murus τοίχος ==> αναφορά στον βιότοπο (βράχοι).
Linaria < λίνον ==>  επειδή έχει ίδια φύλλα με το λίνον (λινάρι).

 

Cymbalaria minor subsp. dodekanesi

Αγία Μαρίνα 31/03/2010

φωτογραφίες Βαγγέλης Παπιομύτογλου

Η Cymbalaria minor subsp. dodekanesi [(Greuter) Carcinero & al.] είναι ενδημική Κυκλάδων (Αμοργός, Κέρος, Φολέγανδρος), Ανατολικής Κρήτης, Καρπάθου και Ανατολικού Αιγαίου (Ρόδος, Χάλκη, Νίσυρος, Ικαρία, Σάμος).
Στην Αμοργό φύεται στην πλαγιά του Μεταλλείου, Κρίκελο, Θολάρια, Λαγκάδα, Προφήτη Ηλία, Αγία Μαρίνα Χώρας, Κόρακα Κάτω Μεριάς και στη νησίδα Νικουριά.
Τριχωτό φυτό με λεπτούς έρποντες βλαστούς.
Φύλλα στρογγυλά, τριχωτά με 3-5 ρηχούς λοβούς,
Άνθη ζυγόμορφα, δίχειλα. Άνω χείλος με κοκκινωπές λωρίδες, κάτω χείλος έντονα τρίλοβο με κίτρινο σημάδι στον λαιμό.
Προτιμά υγρά βράχια. Ανθίζει από τον Απρίλιο.
Ετυμολογία:
Cymbalaria < κύμβαλο ==> από το σχήμα των φύλλων.
minor < συγκριτικό του parvus (μικρός) = ελλάσων, μικρότερος (από άλλα συγγενικά είδη)
dodekanesi < Δωδεκάνησος.

Veronica persica

Η Veronica persica (Poir. 1808), είναι φυτό της Δυτικής Ασίας, ίσως αυτοφυές στον Καύκασο και το Βόρειο Ιράν. Έχει εγκλιματιστεί και αυτοφύεται σε όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη σε χαμηλά υψόμετρα. Θεωρείται πλέον κοσμοπολίτικο ζιζάνιο.
Στις Κυκλάδες αναφέρεται από Νάξο, Τήνο και Άνδρο και στην Αμοργό από τα Κατάπολα (Biel & Kit Tan).
Μονοετές φυτό με εξαπλωμένους βλαστούς, 10-40 εκ. Φύλλα ωοειδή.
Βιότοπος: χωράφια, λιβάδια, σε υψόμετρα 0-800 (-900) μ.
Άνθη γαλάζια με μπλε ραβδώσεις και λευκό κέντρο.
Ανθίζει από τον Μάρτιο.
Ετυμολογία:
Veronica < από το όνομα Santa Veronica, επειδή είναι ένα μικρό λουλούδι που εμφανίζεται κοντά στην Μεγάλη Εβδομάδα.
persica = περσική.

Kickxia spuria subsp. integrifolia

Η Kickxia spuria subsp. integrifolia [(Brot.) R. Fern. 1971] είναι μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα, στην οποία φύεται μόνον αυτό το υποείδος.

Στην Αμοργό αναφέρεται από τα Κατάπολα και τον Όρμο Αιγιάλης. Στις άλλες Κυκλάδες από την Νάξο και κυρίως από την Άνδρο.

Βιότοπος: χωματόδρομοι, ξηρά λιβάδια, χωράφια, άκρες δρόμων σε υψόμετρα 0-600 μ.

Ετήσιο είδος. Ολόκληρο το φυτό καλύπτεται με αδενώδεις τρίχες.

Άνθη μοναχικά στις μασχάλες φύλλων, με τριγωνικά δόντια.

Άνθιση: Μάιος - Σεπτέμβριος.

Ετυμολογία:

Kickxia < γένος αφιερωμένο στον Βέλγο βοτανικό Jean Kickx (1775-1831), συγγραφέα της Flora Bruxellensis (1812)

spuria = νόθα, ψευδής.

integrifolia < ínteger (λατιν.) ακέραιο, ολόκληρο + folium (λατιν.) φύλλο.

Misopates orontium

Κατάπολα 10/04/2007

Μεσογειακό φυτό με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα και τις Κυκλάδες. Άνθιση ανοιξιάτικη. Εκτός από την Αμοργό, στα δικά μας νησιά αναφέρεται από Κέρο, Δονούσα, Σχινούσα και Ηρακλειά.

Ηρακλειά 09/03/2008

photo (c) Γιάννης Γαβαλάς

Cymbalaria longipes

Καλοταρίτισσα 29/04/2011
photo Γιάννης Γαβαλάς

Η Cymbalaria longipes (Boiss. & Heldr.) A.Chev., 1937 είναι φυτό της ΑΝατολικής Μεσογείου, με εξάπλωση στην νότια και νησιωτική Ελλάδα.
Στις Κυκλάδες έχει καταγραφεί σε Αμοργό, Δονούσα, Σέριφο, Σίφνο και Αστυπάλαια.
Στην Αμοργό, εκτός από τον όρμο της Καλοταρίτισσας (φωτογραφία), αναφέρεται από τον Sven Snogerup (1963) από τον Κρίκελο  και από τον Hans Runemark (1969) από τον Άγιο Παύλο.
Βιότοπος: αβεστολιθικοί βράχοι, βραχώδεις πλαγιές, πέτρινοι τοίχοι σε παλιά κτίρια, περιστασιακά ακτές με βότσαλα, σε υψόμετρα 0-500 μ.
Λεπτό, συνήθως λείο φυτό, με πολλούς διακλαδισμένους, κατακόρυφους βλαστούς που σχηματίζουν αραιούς τάπητες σε βράχια.
Φύλλα νεφροειδή έως καρδιοειδή, με πλάτος 15-20 χιλ, ελαφρώς σαρκώδη και με 5-7 στρογυλλεμένους λοβούς.
Στεφάνη λιλά με πορτοκαλοκίτρινο άνοιγμα και πλήκτρο 4-5 χιλ.
Ανθίζει τέλη Μαρτίου με αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:
Cymbalaria > από κύμβαλο, λόγω του σχήματος των φύλλων.
longipes > longus μακρύς + πόδι pes = με μακρύ στέλεχος (βλαστό). 

Linaria pelisseriana

Αγία Μαρίνα (Χώρα) 07/04/2007

Η Λιναρία του Πελισιέ (Linaria pelisseriana (L.) Mill. 1768) είναι φυτό της Μεσογείου και της ΝΔ Ασίας, με ευρεία εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Μονοετές φυτό με βλαστό, που φέρει εναλλασσόμενα ελλειπτικά φύλλα. Βλαστός όρθιος 20-40 εκ. λεπτός και μάλλον άκαμπτος.
Βιότοπος: λιβάδια, ανοιχτές δασικές εκτάσεις, χωράφια, ελαιώνες, φρύγανα, σε υψόμετρα 0-800 (-1200) μέτρα.
Άνθη μπλε-μοβ.
Ανθίζει από τον Μάρτιο.
Ετυμολογία:
Linaria < linum (λατιν.) < λίνον, επειδή έχει ίδια φύλλα με το λίνον = Λιναρία.
pelisseriana < αφιερωμένη στο G. Pellicier (1490-1568), επίσκοπο Μονπελιέ και βοτανικό.

Antirrhinum majus subsp. majus / Αντίρρινο (σκυλάκι)

Βρούτση (Κάτω Μεριά), 04/04/2007

Το αντίρρινο είναι φυτό των μεσογειακών χωρών, που περιλαμβάνει 42 είδη. Το πιο διαδεδομένο είναι το Αντίρρινο το μέγα (Antirrhinum majus). Στην Αμοργό ανθοφορεί από νωρίς την άνοιξη μέχρι τις πρώτες παγωνιές του φθινόπωρου, που στο νησί έρχονται πολύ αργά. Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό, με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί πολλές ποικιλίες. Είναι τα γνωστά «σκυλάκια» ή «λυκόστομα». Το Αντίρρινο το μέγα, καλλιεργούμενο ή αυτοφυές, φυτρώνει σε βράχια, ερείπια και τοίχους σπιτιών. Σε διάφορα χρώματα, εκτός από το λευκό, το συναντούμε μέσα σε όλους τους οικισμούς του νησιού...

.

.