Senecio leucanthemifolius

Χοζοβιώτισσα 05/04/2007

Το Senecio leucanthemifolius, Poir. 1789, είναι μεσογειακό φυτό. Στην Ελλάδα εξαπλώνεται σε Στερεά Ελλάδα, Κρήτη, Κυκλάδες, Ανατολικό και Δυτικό Αιγαίο.
Βιότοπος: αμμώδεις παράκτιοι βιότοποι, φρύγανα, βραχώδεις πλαγιές, πετρώδεις θέσεις, δρόμοι, σε υψόμετρα 0-600 (-1200) μ.
Μονοετές φυτό, σχεδόν λείο ή λίγο  μαλλιαρό.
Βλαστός έως 5-25 εκ. μερικώς διακλαδισμένος.
Φύλλα πτερόλοβα, ελαφρώς σαρκώδη, οδοντωτά.
Κεφάλια χρυσοκίτρινα, με γλωσσοειδή ανθίδια μεγάλα, γύρω στα 13 σε αριθμό
Άνθιση: Μάρτιος - Ιούνιος.

Ετυμολογία:
Senecio > sénex γέρος ==> αναφορά στον σφαιρικό και λευκό πάππο του φυτού - το όνομα αναφέρεται από τον Πλίνιο = Σενέκιο
leucanthemifolius > Leucanthemum + folium φύλλο = με φύλλα σαν του Leucanthemum
Leucanthemum > λευκός + άνθος = λευκάνθεμο.

Oxalis pes-caprae var. pleniflora

Κατάπολα 06/04/2007

Trigonella corniculata subsp. balansae

Κατάπολα 31/03/2007 Άγιος Παντελεήμονας

Η Trigonella corniculata subsp. balansae [(Boiss. & Reut.) Lassen.] είναι φυτό κυρίως του Αιγαίου με ευρεία εξάπλωση στην Αμοργό και τις Κυκλάδες.

Βιότοπος: λιβάδια, φρύγανα, ξηρά ενδιαιτήματα σε υψόμετρα 0-800 μ.

Άνθη σε φωτεινό κίτρινο.

Άνθιση: τέλη Μαρτίου - αρχές Ιουνίου.

Ετυμολογία:

Trigonella < τρίγωνο ==> αναφορά στα φύλλα που αποτελούνται από τρία τρία τριγωνικά φυλλάρια.

corniculatus < corniculus υποκοριστικό του cornus (κέρατο) ==> επειδή το σχήμα των σπερμάτων έχει μικρά κέρατα.

balansae < προς τιμήν του Γάλλου βοτανικού και εξερευνητή Benedict (Benjamin) Balansa (1825-1891).

Φαράγγι Αρακλού

Αιγιάλη

Medicago orbicularis

Σταυρός 28/03/2087

Mercurialis annua

Κατάπολα 25/03/2007

Το Mercurialis annua (L. 1753) είναι παλαιογεωγραφικό φυτό της Ανατολικής Μεσογείου και πλέον σχεδόν κοσμοπολίτικο, με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.

Δηλητηριώδες φυτό, φαρμακευτικό με καθαρτικές, υπνωτικές και διουρητικές ιδιότητες

Βιότοπος: φρύγανα, άκρες χωραφιών, ελαιώνες, βράχια, σε υψόμετρα 0-800 μ..

Ετήσιο φυτό μέχρι 50 εκ., λείο, όρθιο.

Βλαστός τετραγωνικός.

Φύλλα 1-1,5 εκ., ωοειδή έως ελλειπτικά-λογχοειδή, οδοντωτά έμμισχα.

Άνθη μικρά, κίτρινα, με κάλυκα τρίλοβο τα θηλυκά, σχεδόν επιφυή, με δύο στύλους, σπανίως στο ίδιο φυτό με τα αρσενικά που έχουν 15 στήμονες.

Ανθίζει Μάρτιο - Ιούνιο.

Ετυμολογία:

Mercurialis < Mercurio, ο θεός Ερμής στα λατινικά.

annua (λατιν.) = ετήσια ==> αναφέρεται στην διάρκεια της περιόδου βλάστησης.

Adiantum capillus-veneris

Αγία Άννα (πηγή) 02/05/2005

To Adiantum capillus-veneris ανήκει στα Πτεριδόφυτα. Είναι μια φτέρη με ευρεία εξάπλωση στην Ελλάδα και την Αμοργό (Κρίκελος, Ξώδοτος, Μούρος, Αγία Άννα).

Φύεται σε υγρα, σκιερά βράχια, ρυάκια και πηγές (όπως στο περιβόλι της Αγίας Άννας) σε υψόμετρα 0- 900 μ.

Ετυμολογία:

Adiantum < adiantum (Πλίνιος), λατινοποιημένη μορφή του ελληνικού «αδίαντον» = α + διαίνω (βρέχω, υγραίνω, μουσκεύω) του Θεόφραστου ==> επειδή τα φύλλα αυτής της φτέρης είναι υδατοαπωθητικά και δεν σαπίζουν.

capillus-veneris < capillus (τρίχα κεφαλής) + Venus -ere (Αφροδίτη) ==> αναφορά στα υδατοαπωθητικά φύλλα, επειδή τα μαλλιά της Αφροδίτης ήταν ξηρά όταν αναδύθηκε από την θάλασσα.

Aurinia saxatilis subsp. megalocarpa

Λαγκάδα 03/04/2007

Η Aurinia saxatilis subsp. megalocarpa [Hausskn) T R Dudley 1964] είναι φυτό των Βαλκανίων και της Ιταλίας. Στην Ελλάδα εξαπλώνεται στο Ιόνιο, την Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου.
Βιότοπος: βραχώδεις ασβεστολιθικοί οικότοποι.
Πολυετές φυτό, πολύμορφο, με ύψος 10-40 εκ..
Κατώτερα φύλλα έμμισχα, λογχοειδή με αβαθείς λοβούς, τα ανώτερα λογχοειδή επιφυή.
Άνθη σε επάκριους βότρεις με 4 λεπτά πέταλα φωτεινά κίτρινα, δίλοβα.

Ετυμολογία:
Aurinia > aureum  χρυσό ==> για το χρυσοκίτρινο χρώμα των ανθέων = Αουρίνια.
saxatilis > sáxum (λατιν) βράχος, πέτρα = βραχόφιλη, του βράχου.
megalocarpa > μέγας μεγάλος + καρπός = μεγαλόκαρπη.

Pyrus spinosa

Χώρα 03/10/2007

Nicotiana glauca

Χοζοβιώτισσα 27/04/2005

Το Nicotiana glauca (Graham 1828) είναι επιγενές - αλλόχθονο δέντρο ή θάμνος με προέλευση την Νότια Αμερική.
Άνθη σωληνοειδή, κίτρινα, σε αραιές ταξιανθίες και φύλλα λογχοειδή, γλαυκά.
Καλλιεργείται ως διακοσμητικό και αυτοφύεται σε βράχους, παλιά χωράφια, άκρες δρόμων.

Ετυμολογία:

Nicotiana < γένος αφιερωμένο στο Jean Nicot (1530-1600), Γάλλο ακαδημαϊκό και πρεσβευτή στην Πορτογαλία, ο οποίος το 1559 έστειλε δείγμα του φυτού ως φαρμακευτικό στο Caterina de' Medici.

glauca < γλαυκή (λαμπρή, κυανοπράσινη) ==> από το χρώμα των φύλλων