Οι φίλοι του μπλοκ

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2007

Anemone coronaria var. cyanea / Ανεμώνα η στεφανωματική, κυανή

Χώρα - Κατάπολα, 16/12/2005

Η Ανεμώνη η στεφανωματική (Anemone coronaria L. 1753) είναι μεσογειακό φυτό με εξάπλωση σε όλη την Ελλάδα.
Είναι η πιο κοινή ανεμώνη της ελληνικής υπαίθρου και απαντάται σε ένα πλήθος μορφών και χρωμάτων.
Φύλλα σπονδύλου και βάσης πολυσχιδή.
Βιότοπος: φρύγανα, λιβάδια, ελαιώνες, σε υψόμετρα 0-700 (-1200) μ.
Άνθη μεγάλα, συνήθως με πέντε σέπαλα, μερικές φορές πολύ περισσότερα, μήκους μέχρι 4εκ. και ανθήρες πολλοί, μαύροι-βιολετί. Τα χρώματα των σέπαλων είναι πάρα πολλά με πιο κοινά τα κόκκινα, λευκά, ιώδη, γαλάζια και ροζ. Η μορφή τους επίσης ποικίλει καθώς μπορούν να είναι από στρογγυλά μέχρι οξύληκτα. Το αποτέλεσμα είναι ένα πλήθος ποικιλιών που πολλές φορές δημιουργούν πραγματικά πολύχρωμα χαλιά σε ελαιώνες και αγρούς. var. rosea var. cyanea var. phoenica var. alba.
Ανθίζει Νοέμβριος - Απρίλιος.

Ετυμολογία:
Anemone > ανεμώνη > άνεμος ==> από την ευκολία που κινούνται οι μίσχοι στον άνεμο ή για την τυπική ανεμοφιλική διάδοση αυτού του γένους.
coronarius, -a, um > coróna στέμμα, στέφανο (κεφαλής) - επειδή ειναι κατάλληλη για στέφανα, γιρλάντες κλπ = στεφανωματική.


Ποταμός - Αιγιάλη
φωτογραφία: Βαγγέλης Βασσάλος

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007

Pleurotus eryngii / αγκαθίτης


 
 Σταυρός 22-11-2007 Χώρα

Το Pleurotus eryngii καρποφορεί στις ρίζες των γαϊδουράγκαθων (της προηγούμενης χρονιάς) και γι' αυτό τον λόγο ονομάζεται στην Αμοργό «αγκαθίτης». Είναι φαγώσιμο μανιτάρι, πολύ νόστιμο, και μαζεύεται από όλους στο νησί που δεν έχουν ξεχάσει να εκμεταλλεύονται τις προσφορές της φύσης. Ο Pleurotus fuscus var. ferulae καρποφορεί στις ρίζες του άρτηκα (Ferula communis) και γι' αυτό ονομάζεται στην Αμοργό «αρτηκίτης», ο οποίος μπορεί να πάρει γιγαντιαίες διαστάσεις και βάρος πάνω από 1,5 κιλό.

Ο αγκαθίτης καρποφορεί από το φθινόπωρο έως την άνοιξη, σε ομάδες από συναθροιζόμενα ή αλληλοκαλυπτόμενα καρποσώματα. Το καπέλο έχει διάμετρο 4-12 (25) εκ.



Volvopluteus gloiocephalus / λαρδίτης

Όρμος Αιγιάλη, ελαιώνας - 13/12/2005

Το Volvopluteus gloiocephalus (συνώνυμο: Volvariella gloiocephala καρποφορεί από Μάϊο μέχρι Νοέμβριο, μοναχικά ή σε μικρές ομάδες, μέσα κι έξω από τα δάση, ανάμεσα σε γρασίδι και γυτά, σε πάρκα και κήπους. Στην Αμοργό ονομάζεται «λαρδίτης», από την λιπαρή αίσθηση που αφήνει η αφή του. Το μανιτάρι της φωτογραφίας φωτογραφήθηκε κάτω από μια ελιά στον κάμπο της Αιγιάλης, ανάμεσα σε πυκνά ξυνοτρίφυλλα. Είναι φαγώσιμο, όμως χωρίς μεγάλη αξία.

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2007

Anacamptis pyramidalis / ορχιδέα Ανακαμπτίς η πυραμοειδής

Κατάπολα 17/04/2006

Η Ανακαμπτίς η πυραμιδική (Anacamptis pyramidalis (L.) Rich. 1817) είναι μία ορχιδέα με μεγάλη εξάπλωση στην Ευρώπη, την Μεσόγειο και την Ελλάδα.
Είναι ποικιλόμορφη στο σχήμα των φύλλων και στο χρώμα των ανθέων.
Φύεται σε λιβάδια, φρύγανα, θαμνώνες, ελαιώνες, παρυφές δασών από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 1800 μέτρα.
Ανθίζει την άνοιξη μέχρι τον Ιούνιο.

Ετυμολογία:
Anacamptis > ανά + κάμπτω (από την κάμψη την γυρεομαγματων προς τα πίσω)
pyramidalis > πυραμίς, πυραμίδος = πυραμιδική, επειδή η τααξιανθία έχει σχήμα πυραμίδας.
.

Άγιος Παντελεήμονας Καταπόλων
17/04/2006
Άγιος Παντελεήμονας Καταπόλων
17/04/2006
Γυαλινάς, δίπλα στο μονοπάτι Χώρας-Καταπόλων
18/04/2006
Γυαλινάς, δίπλα στο μονοπάτι Χώρας-Καταπόλων
18/04/2006
Γυαλινάς, δίπλα στο μονοπάτι Χώρας-Καταπόλων
18/04/2006

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2007

Taraxacum officinale / Πικροράδικο - Κουλλουρίδα

Χώρα, 10/10/2006

Πολύ κοινό φυτό. Πολυετές, ποώδες με πολύ χοντρή ρίζα και πριονωτά φύλλα. Μικρά αλλά πολύ ωραία κίτρινα άνθη. Θεωρείται από τα πολυτιμότερα φαρμακευτικά φυτά. Ανθίζει το φθινόπωρο μέχρι αργά τον χειμώνα. Στην Αμοργό λέγεται και «κουλλουρίδα».


Dittrichia viscosa subsp. angustifolia

Άγιος Παύλος Αιγιάλης, στα πρανή του δρόμου
02/10/2007

Πολυετές φυτό με βλαστό όρθιο και ιξώδη, εξ ού και η επιστημονική ονομασία του "Διτριχία η ιξώδης. Ύψος 40-100 εκ. Φυτρώνει σε άκρες δρόμων και χαντάκια, που συγκρατούν υγρασία. Φύλλα λογχοειδή, ακέραια, οδοντωτά, ημιπερίβλαστα και κολλώδη. Άνθη κίτρινα σε ακραία κεφάλια και πολλές ταξιανθίες. Το φυτό έχει βαριά μυρωδιά κι ίσως γι' αυτό θεωρείται εντομοκτόνο. Άνθιση από τον Αύγουστο μέχρι αργά το φθινόπωρο.

Θεωρείται φαρμακευτικό και μελισσοτροφικό φυτό. Το υπέργειο τμήμα του θεωρείται από την λαϊκή ιατρική εντομοκτόνο, μαλακτικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό και εμμηναγωγό. Επίσης, φυτό βαφικό που δίνει ωραίες πράσινες αποχρώσεις.


Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2007

Bellis sylvestris / Μπελλίς η δασική

Κατάπολα (ελαιώνας Γιαλυνά), 08/12/2005

Είναι η πρώτη (από τις πολλές) μαργαρίτα που ανθίζει στο νησί, από τα μέσα του φθινοπώρου. Τα ανθοφόρα κεφάλια βγαίνουν σε πολύ μακρείς ποδίσκους κι έχουν διάμετρο μέχρι 4 εκατοστά. Σε χωράφια, λιβάδια και ελαιώνες. Μία άλλη "Μπελλίς", η Bellis perennis ανθίζει στις αρχές της άνοιξης.

Το Cyclamen hederifolium subsp. crassifolium

Αιγιάλη (ελαιώνας), 09/12/2005

Το Cyclamen hederifolium subsp. crassifolium [(Hildebr.) Culham & al.] είναι ενδημικό Κυκλάδων, Στερεάς, Πελοποννήσου και Ιονίου.
Βιότοπος: δροσερές και σκιερές τοποθεσίες σε δάση, χαράδρες και ρεματιές.
Φύλλα παρόμοια μ΄ αυτά του κισσού (hedera) απ' όπου και το όνομα. Τα φύλλα εμφανίζονται μαζί με τα άνθη ή αμέσως μετά.
Κόνδυλος πολύ μεγάλος, πεπλατυσμένος, χωρίς χοντρές ρίζες.
Άνθη ανοιχτορόδινα, σκούρα με προεξοχές στη στεφάνη.
Ανθίζει το φθινόπωρο μέχρι νωρίς τον χειμώνα.
Ετυμολογία
Cyclamen > κυκλάμινος > κύκλος - από τους τέλειους κύκλους που κάνουν οι καρποφόροι βλαστοί καιη στεφάνη.
hederifolium > hedera (λατιν) κισσός + folium (λατιν.) φύλλο = κισσόφυλλο
crassifolium  < crassus παχύς, λιπαρός + folium φύλλο ==> από την λιπαρή υφή των φύλλων.

Cyclamen graecum / Κυκλάμινο το ελληνικό

ρέμα του φονιά 09/12/2005 Κατάπολα

Πολυετής πόα με κόνδυλο (πατάτα) στην ρίζα απ΄όπου εκφύονται σε μακρείς ποδίσκους τα φύλλα και τα άνθη, που είναι λευκορόδινα με σκούρες ρόδινες γραμμώσεις. Άνθηση φθινοπωρινή, που στην Αμοργό συνεχίζεται, λόγω κλίματος, και στις πρώτες βδομάδες του χειμώνα. Σε πετρώδεις τοποθεσίες.

Prospero autumnale (Scilla autumnalis) Σκίλλα η φθινοπωρινή

Βρούτση - Κάτω Μεριά, 10/10/2006

Πολύ μικρό φυτό, που ανθίζει σε ταξιανθίες με άνθη ρόδινα το πολύ μέχρι 1 εκατοστό. Πολυετές, βολβόρριζο,με φύλλα που εμφανίζονται μετά την άνθιση. Σε βραχώδεις περιοχές, φρυγανότοπους και πρανή.