Οι φίλοι του μπλοκ

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

Crocus laevigatus forma amorgina κρόκος ο λείος Αμοργού

Χώρα 21/11/2009 Chora

Ο κρόκος ο λείος είναι ενδημικός της Νότιας Ελλάδας με πλατιά εξάπλωση στην Κρήτη και τις Κυκλάδες. Πήρε το όνομά του από τους χιτώνες του βολβού του που είναι λείοι (laevigatus). Σε μερικά νησιά των Κυκλάδων έτρωγαν παλαιότερα τους βολβούς που έχουν γεύση κάστανου. Στην Σαντορίνη τους λένε «καστανίδες» και στην Αμοργό «γούλες».  Τα άνθη, που συνήθως είναι εύοσμα, παρουσιάζουν χρωματική ποικιλομορφία: λευκά, μοβ, ρόδινα, λιλά. Στην Αμοργό και την Ηρακλειά οι κρόκοι αυτοί είναι δίχρωμοι (γαλάζιο και λευκό) και ίσως συνιστούν μια ιδιαίτερη ποικιλία. Ανθίζει από τον Οκτώβριο από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι ψηλά στον Κρίκελο της Αιγιάλης, που είναι το υψηλότερο βουνό της Αμοργού.

Μάρμαρα Χώρας 16/11/2009 Marmara (Chora)
Λαγκάδα 15/11/2009 Lagada

Αρχαία Μινώα 23/11/2007 Ancient Minoa

Αγία Βαρβάρα (Χώρα) 20/11/2009 Chora



Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Erica manipuliflora / Ρείκι

 Κάψαλα ( Χώρα)

Το ρείκι (Erica manipuliflora) είναι φρυγανώδης θάμνος με πλούσια ανθοφορία το φθινόπωρο. Μέχρι πριν λίγα χρόνια, κάλυπτε μεγάλες εκτάσεις στην Αμοργό αλλά τώρα έχει περιοριστεί, ιδιαίτερα στην Κάτω Μεριά, μάλλον από την αδηφαγία των κατσικιών. Τα άνθη του είναι πολλά, μικρά, κωδωνοειδή, ρόδινα σε μακριές ταξιανθίες. Αποτελεί άριστο μελισσοτροφικό φυτό..

Άγιος Παντελεήμονας (Κατάπολα)

 Βρούτση

.

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2011

Αλώνι στα Κατάπολα

Κατάπολα 01/08/2004 Katapola

Τα  αλώνια στην Αμοργό έχουν πλέον εγκαταλειφθεί, αφού βεβαίως έχει  εγκαταλειφθεί εδώ και 40 περίπου χρόνια η καλλιέργεια των δημητριακών (σιτάρι και κριθάρι ξεχωριστά, ή ανάμεικτα ως «σμιγάδι»). Όπως λέει και ο ξάδερφός μου Νίκος Κωβαίος από τους Λιβανούς, ο γιος του δεν ξέρει τι σημαίνει θημωνιά (ευτυχώς ξέρει βιολί). Σε ένα μικρό βαθμό, πάντως,  συνεχίζεται η χρήση των αλωνιών, κυρίως στην Αιγιάλη, για το αλώνισμα του κατσουνιού, από το οποίο παράγεται η αμοργιανή φάβα. Παρά την εγκατάλειψη και το χορτάριασμά τους, τα αλώνια εξακολουθούν να αποτελούν μια από τις χαρακτηριστικές εικόνες του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της Αμοργού. 

Αλώνια υπάρχουν κοντά στους οικισμούς και σε περιοχές με «χτιά» (αναβαθμίδες με ξερολιθιές) όπου καλλιεργούσαν δημητριακά, κατσούνι, όσπρια κ.α. Επίσης κάθε «μινόρι» έχει το δικό του αλώνι. Μινόρι λέγεται στην Αμοργό ο οικογενειακός οικισμός με τα χωράφια του. Μινόρια υπάρχουν στην περιοχή της Χώρας και τα κατοικούσαν μία ή μερικές οικογένειες με συγγένεια πρώτου βαθμού.